Orientacja przestrzenna

Film omawia temat kształtowania się orientacji przestrzennej w rozwoju dziecka i jej znaczeniu w edukacji szkolnej. Człowiek uczy się rozumieć przestrzeń, w której żyje, od chwili swego urodzenia. Tylko w ten sposób może nad nią panować, poznać swoje miejsce w świecie i zaspokajać większość potrzeb. Poznawanie przestrzeni jest tak wtopione w codzienne doświadczenia, że dorośli mają nikłą świadomość tego procesu. O tym, jak wielkie znaczenie ma orientacja przestrzenna w rozwoju i edukacji, można się dowiedzieć poznając prawidłowości kształtowania się jej w umyśle dziecka. Piaget twierdzi, że małe dziecko rozpatruje siebie i otoczenie w egocentryczny sposób.

Równolegle do kształtowania się własnego „ja” dziecko rozpatruje otoczenie w stosunku do siebie i mozolnie uczy się przyjmować swój własny punkt widzenia. Kolejny krok rozwojowy polega na kształtowaniu zdolności do przyjmowania punktu widzenia drugiej osoby. Z chwilą pójścia do szkoły potrzebna jest dzieciom jeszcze jedna umiejętność: muszą dobrze orientować się na płaszczyźnie kartki papieru. Dzieci rozpoczynające edukację w szkole muszą więc dysponować umiejętnością wczuwania się w intencje drugiego człowieka, tak aby przyjąć jego punkt widzenia. Inaczej nie będą rozumiały poleceń nauczyciela. Muszą także umieć przedstawiać na kartce papieru to, co znajduje się w przestrzeni.

Do zbadania, jakimi kompetencjami dziecko dysponuje, stosuje się, między innymi, serię zadań diagnostycznych oraz przewodnik do interpretacji dziecięcych zachowań. Potrzebne są także zabawki, makieta krzyża, kartka papieru w kratkę i cienko piszący mazak. Na filmie pokazane są te przedmioty i sposoby ich wykorzystania w trakcie diagnozowania. Badania przeprowadza się indywidualnie i obejmuje się nimi dzieci od 3 do 8 roku życia.

Czas trwania nagrania: 41 min 8 s

Obejrzyj fragment filmu (4.61 MB)

Dostęp do filmu jest ważny przez 30 dni od dnia zakupu, w tym czasie należy ściągnąć film na swój komputer