Dziecięce liczenie - dodawanie i odejmowanie oraz ustalanie, w którym zbiorze jest więcej elementów

W filmie pokazana została diagnoza ustalania równoliczności zbiorów, a także metoda określania, na jakim poziomie dziecko dodaje i odejmuje. W szkole, na lekcjach matematyki, wymaga się, aby dziecko potrafiło ustalić równoliczność na dwa sposoby: ustawiając elementy porównywanych zbiorów w pary, po jednym elemencie z każdego zbioru oraz licząc elementy w obu zbiorach i porównując wynik liczenia.
Film pokazuje metodę pozwalającą stwierdzić, jak dziecko ustala, w którym zbiorze jest więcej elementów. Jest to prościutkie zadanie diagnostyczne opracowane z myślą o badaniu dzieci od 3 do 8 roku życia. Zadanie składa się z dwóch części: pierwszą organizuje się dla wszystkich dzieci, drugą tylko dla tych, którepotrafią już sprawnie liczyć. Na filmie pokazana jest diagnoza z zastosowaniem opisanej metody oraz interpretacja dziecięcych zachowań. Film pokazuje, jak kształtuje się w umysłach dzieci umiejętność wyznaczania sumy i różnicy. Najpierw kieruje się oceną na oko. Starsze dzieci odczuwają potrzebę większej precyzji. Ważna jest tutaj osobista manipulacja przedmiotami. Dzięki niej dziecko widzi sens zmian "dodać" lub "odjąć" i dąży do ustalenia ich skutków, kierując się zasadą: "Muszę policzyć wszystkie". Następny próg, który dziecko musi pokonać, wiąże się z doliczaniem i odliczaniem. W szkole, już w pierwszych miesiącach nauki w klasie I, wymaga się od dzieci, aby liczyły w pamięci. Gdy dziecko nie posiada takich umiejętności pojawiają się tak duże trudności w nauce matematyki, że szybko przechodzą w niepowodzenia. Film pokazuje, jak badane dzieci ustalają wynik dodawania i odejmowania oraz interpretację zachowań dzieci.

Czas trwanianagrania: 26 min 6 s

Obejrzyj fragment filmu (7.12 MB)

Dostęp do filmu jest ważny przez 30 dni od dnia zakupu, w tym czasie należy ściągnąć film na swój komputer.